De koers op Kampen
Lezersverslag | Circa 77 km
Zodra de weersverwachting omslaat, begint het bij iedereen te kriebelen: de trossen moeten los. We ontvingen een mooi vaarverslag van een Waterkaarten-gebruiker die de proef op de som nam. Met de app aan boord en de koers uitgezet naar Kampen, voeren zij het nieuwe vaarseizoen tegemoet.
Het is de laatste week van maart 2026 en er wordt mooi weer voorspeld.
In Nederland betekent dat maar één ding: alles laten vallen en het water op. Het vaarseizoen gaat beginnen.
Na nog snel wat boodschappen, waarvan de helft waarschijnlijk overbodig is maar toch onmisbaar voelt, gooien we de trossen los en zetten koers richting Kampen. Uitgezwaaid door onze buurvriendin, die ons waarschijnlijk iets rustiger ziet vertrekken dan wij ons voelen, glijden we de haven uit en het Markermeer op.
Lekker overzichtelijk
Er staat een bescheiden windje, maar met onze motorboot hebben we daar weinig boodschap aan. Eenmaal op het open water open ik de Waterkaarten app. Drie routes.Altijd een klein moment van schijnkeuze, want natuurlijk gaan we voor de snelste. Volgens de app komen we over 38 kilometer de Houtribsluizen bij Lelystad tegen – dat klinkt nog lekker overzichtelijk.
Om ons heen zie ik zeilboten die wél iets met die wind moeten. Altijd mooi om te zien hoe sierlijk ze door het water gaan, terwijl wij er toch wat nuchterder doorheen brommen.
In de verte verschijnt de radiomast van Lelystad. Hij lijkt binnen handbereik, maar zoals altijd op het water blijkt dat een kleine optische illusie. Ach, tijd genoeg voor een kopje thee.
Indrukwekkend vrachtschip
Bij de sluis aangekomen mogen we even wachten. Eerst mag een indrukwekkend vrachtschip, de Leonora, naar buiten. Daarna zijn wij aan de beurt. Met onze 14,6 meter voelen we ons normaal best serieus, maar in deze enorme sluis, en helemaal alleen, worden we plotseling best klein. Alles is relatief.
Op het IJsselmeer varen we tussen de windmolens door richting het Ketelmeer. Ze zijn gigantisch en technisch indrukwekkend, maar of ze ook gezellig zijn…
’s Nachts knipperen er honderden rode lampjes. Persoonlijk kies ik dan toch liever voor een ouderwetse sterrenhemel.
Spannend manoeuvreren
Bij de brug naar het Ketelmeer check ik nog even hoe we ervoor staan. Nog zo’n twee uur varen. Geen probleem. De zon schijnt, de lucht is strakblauw en we zitten in maart gewoon in een T-shirt op het dek. Dat voelt bijna verdacht luxe voor de tijd van het jaar.
Daarna draaien we de IJssel op. Een brede, rustige rivier al werkt de stroming vandaag niet helemaal mee. Achteraf gezien is het misschien slimmer om in het zuiden te beginnen.
Aan het eind van de middag varen we Kampen binnen, een prachtige Hanzestad. We meren aan in de oude buitenhaven. Door de stroming blijft het altijd even spannend manoeuvreren, en ook de passerende vrachtschepen zorgen voor de nodige zuiging. Alles goed vastleggen dus, geen ruimte voor creatieve knopen.
Als alles eenmaal op orde is, zakt de spanning net zo snel als hij kwam. Tijd om te doen waar een geslaagde vaardag eigenlijk om draait: ontspannen. We sluiten af met een heerlijke pizza bij La Base en dat smaakt na zo’n dag toch net even beter.
De kop is eraf. Het vaarseizoen is begonnen.